Kokospalm

Eetbare delen, smaak & textuur

Het witte zaadweefsel levert kokosvlees; raspen en uitpersen geeft kokosmelk. Die maakt rijstbereidingen voller van textuur. Verwar deze teeltpalm niet met nipah, waarvan jonge zaden en bloeistengelsap andere toepassingen hebben.

In de keukens van Borneo

Melk gewonnen uit het witte zaadweefsel van Kokospalm verrijkt Kelupis. Kokosmelk is geen kokoswater: ze geeft het gestoomde rijstpakketje zijn volle karakter.

Melk van Kokospalm gaart in Lemang samen met kleefrijst. Ze verandert de volheid en textuur; bijgerechten bepalen nog steeds de geschiktheid van de hele maaltijd.

Kokosmelk rondt de bouillon van Sarawaklaksa af.

Kokosmelk geeft de saus van Ketupat Kandangan rijkdom.

Uiterlijk & herkenning

Een enkele geringde stam draagt een kroon van lange, geveerde bladeren. De kokosnoot is een vezelige vrucht rond een harde schaal en zaad. Kokoswater vult de zaadholte; het witte vruchtvlees is vast endosperm. Kokosmelk ontstaat door geraspt vruchtvlees uit te persen en is dus niet de vloeistof uit een jonge vrucht. De palm wordt veel geteeld rond nederzettingen en in kustlandschappen van Borneo.

Materialen & ander gebruik

Kokosmelk geeft Kelupis en Lemang een rijke smaak, terwijl bladeren tot voedselverpakkingen kunnen worden gevlochten. De vezelige bolster levert materiaal voor touw en matten; harde schalen worden gereedschap of brandstof. Deze toepassingen gebruiken verschillende weefsels van dezelfde plant. Nipah is daarentegen een mangrovepalm met een kruipende stam en andere voedsel- en materiaaltradities.