Een ijsvogel met een enorme rode snavel
De forse scharlakenrode snavel valt op wanneer de vogel rustig zit. Een olijfbruine kop en geelbruine onderzijde contrasteren met blauwgroene bovendelen; vleugels en staart zijn blauwer. Een luide lachende contactroep klinkt langs het water, naast een verdragende fluittoon. Begroeide oevers van grotere rivieren en meren vormen typisch leefgebied. Jonge vogels hebben een donkerdere snavel en een geschubd borstpatroon. Naast bosrivieren gebruikt de soort mangroven, kanalen en stuwmeren met geschikte jachtzitplaatsen. Zulke plekken combineren toegang tot waterprooi met beschutting langs de oever.
Bronnen & referenties · 2
Bird Society of Singapore · Stork-billed KingfisherCornell Lab of Ornithology, eBird/Merlin · Stork-billed Kingfisher identificationKijken, duiken en terugkeren
Vanaf een zitplaats boven water duikt hij naar vissen en kreeftachtigen. Andere kleine dieren vullen zijn dieet aan; de enorme snavel dient niet slechts één prooitype. Oevertakken bieden uitzicht over het oppervlak. Een stilzittende vogel is gemakkelijker te bekijken dan een vliegende, vooral vanaf een rustige boot.
Bronnen & referenties · 1
Bird Society of Singapore · Stork-billed KingfisherBorneo's beboste wateren
De soort is op Borneo standvogel binnen een veel groter Aziatisch gebied. Onderzoek in Tanjung Puting legde hem langs rivieren en de kust vast, ook onvolwassen vogels. Begroeide rivieroevers bieden een observatiecontext zonder nestbezoek. Ook Tawau heeft lokale records. Overdag kijken naar overhangende takken past bij zijn voedselgedrag; roerloos zittende vogels worden gemakkelijk gemist.
