Durian

Bloemen, vruchten & voortplanting

Durian vormt bloemtrossen aan oudere takken, gevolgd door grote stekelvruchten. Nachtbloemen verbinden de boom met nectaretende vleermuizen en andere bezoekers. Niet elke vleermuis bestuift durian; insecteneters gebruiken een andere voedselniche. Borneo en Sumatra horen bij het oorspronkelijke gebied, terwijl fruitcultivars tegenwoordig veel ruimer worden geteeld.

Eetbare delen, smaak & textuur

Het romige vlees rond de zaden is de eetbare zaadmantel. Sterke geur, zoetheid en structuur verschillen tussen cultivars. De harde buitenbolster is geen voedsel; een cultivarnaam maakt geen nieuwe soort. Lai en roodvlezige bosdurian zijn juist interessant omdat het andere soorten zijn, geen kwaliteitsklassen van deze soort.

Ecologische relaties

In Danum Valley aten Borneose orang-oetans zowel vruchten als bladeren van Durio zibethinus. De boom biedt dus meer dan het rijpe fruit dat van de markt bekend is.

Bloemwaarnemingen in Limbang, Sarawak, legden nectar etende vleermuizen en bijen uit de geslachten Apis en Tetrigona vast. De onderzoekers stelden vleermuizen voor als belangrijkste bestuivers en insecten als aanvullende deelnemers. De vleermuizen waren vermoedelijk Eonycteris spelaea; die soortidentificatie blijft dus onzeker.