Centraal-Kalimantan is het best te verkennen via zijn rivieren, boshabitats en verschillende lokale gemeenschappen. Palangka Raya ontsluit de landschappen van de Kahayan en Sebangau; Pangkalan Bun en Kumai verbinden bezoekers met Tanjung Puting.
Aan de Kahayan combineert Palangka Raya zijn rol als provinciehoofdstad met toegang tot nabijgelegen veenmoeraslandschappen. Museum Balanga, de rivieroever en de toegangsgemeenschap Kereng Bangkirai bieden drie verschillende manieren om de verkenning te beginnen.
Pangkalan Bun ontvouwt zich langs de Arut: houten paleizen, paden door rivierbuurten en een kom coto Menggala met cassave. Geef de stad zelf twee rustige dagen, met aandacht voor het vorstelijke verleden, het dagelijkse rivierleven en lokale keukens.
Sampit is een werkende rivierstad aan de Mentaya, met een waterkant, een museum over de houtgeschiedenis en dagelijkse voorzieningen langs de belangrijkste zuidelijke landroute van Centraal-Kalimantan. De stad verdient een korte, rustige tussenstop tussen Palangka Raya en Pangkalan Bun, in plaats van een gehaaste zoektocht naar één topattractie. Neem tijd aan de rivier, leer de stad kennen via Museum Kayu en bepaal of een afzonderlijke kustexcursie naar Ujung Pandaran in je route past. Haven, stadshotels en H. Asan Airport maken Sampit praktisch als basis; verre bos- en strandreizen vragen eigen afspraken.
Kies het westen voor Tanjung Puting National Park: aankomst via Luchthaven Iskandar, een nacht en erfgoed in Pangkalan Bun, daarna via Kumai naar je rivierverblijf. Palangka Raya past bij de Kahayan, Museum Balanga en een geregelde Kereng Bangkirai–Sebangau National Park-tocht. Deze tweede reisregio heeft met Luchthaven Tjilik Riwut een eigen luchthaven.
Een week kan draaien om één reisregio. Voor beide is ongeveer twee weken een planningskader met een eigen interstedelijke reisdag. Combineer een stadshotel met boot of lodge. De routegids en vervoerspagina leggen de trajecten uit.
Plan deze provincie als meerdere verbonden reizen, in plaats van één compacte rondrit langs bezienswaardigheden. De hoofdstad en de westelijke toegangspoorten tot de parken bedienen verschillende riviersystemen. Begin met een uitvalsbasis en kies vervolgens de habitats, culturele onderwerpen en toegangsroutes die u wilt begrijpen.
Centraal-Kalimantan behoort tot Indonesisch Borneo. De geografie omvat de riviersystemen van de Kahayan, Katingan en Barito. Palangka Raya is de provinciehoofdstad; de toegangspoorten Pangkalan Bun en Kumai liggen in het westelijke deel van de provincie.
Bos is hier niet één enkele habitat. Met water verzadigd veenbos, zoetwatermoeras, laaglandbos op droge grond en voedselarm kerangas hebben verschillende bodems en waterregimes. Tanjung Puting omvat ook kust- en mangroveomgevingen. Deze verschillen zijn van belang wanneer u een soortbeschrijving leest of een excursie plant.
Orang-oetans vormen een belangrijk deel van het natuurbeschermingsverhaal van de provincie, maar een vollediger beeld omvat vogels, reptielen, amfibieën, vissen en planten. Onze soortenpagina's onderscheiden provinciale gegevens van benoemde onderzoekslocaties. Gepubliceerd voorkomen ondersteunt een ecologische verbinding; het garandeert niet dat een bezoeker de soort zal zien.
Sebangau beschermt een belangrijk veenmoeraslandschap bij Palangka Raya en verspreid over Katingan en Pulang Pisau. Tanjung Puting biedt een ander mozaïek van laagland- en kusthabitats, bereikbaar via de westelijke toegangspoorten. Lees de toegangsinformatie van elk park afzonderlijk; ga er niet van uit dat vergunningen of bootafspraken voor het ene park ook voor het andere gelden.
Gebruik specifieke gemeenschapsnamen. Ngaju-taal en -erfgoed zijn gedocumenteerd in Centraal-Kalimantan, terwijl “Dayak” naar vele verschillende volkeren verwijst in plaats van één uniforme cultuur. Taal, religie en hedendaagse levenswijzen variëren. Museumduiding biedt een nuttig vertrekpunt, gevolgd door luisteren naar de mensen wier erfgoed wordt besproken.
Regionale voedselvermeldingen beginnen met juhu singkah uwei, bereidingen van gestampte cassavebladeren die kalumpe of karuang worden genoemd, en gefermenteerde wadi. Een regionale verbinding stelt geen exclusieve oorsprong vast. Vraag wat een specifieke portie bevat: vis, vlees en garnalenpasta kunnen de geschiktheid voor verschillende diëten veranderen.
Palangka Raya is de belangrijkste uitvalsbasis. Pangkalan Bun biedt een westelijke stedelijke uitvalsbasis en luchthavenverbinding; Kumai is een toegangspoort via rivier en zee. Binnen Palangka Raya is Kereng Bangkirai een gedocumenteerde toegangsgemeenschap voor Sebangau. Het blijft in de geografische hiërarchie onder de stad vallen.
Kies begeleide bosobservatie, vogels kijken, rivierreizen of museumbezoeken volgens uw interesses. Dit zijn redactionele activiteitencategorieën, geen verkochte reispakketten. Toegang tot een bosroute, rehabilitatieomgeving of cultureel evenement moet worden bevestigd bij de verantwoordelijke gastheren of beheerders.
Tjilik Riwut Airport (PKY) bedient Palangka Raya. Iskandar Airport (PKN) bedient het gebied rond Pangkalan Bun, wat nuttig is voor de westelijke toegangspoorten. Kies uw aankomstluchthaven op basis van de plaatsen die u wilt bezoeken en controleer vervolgens actuele vluchten rechtstreeks. De gids legt luchtvaartroutes of dienstregelingen niet als onveranderlijke informatie op zijn pagina's vast.
Trajecten over land en over rivieren hebben verschillende functies. Wegtransfers verbinden de belangrijkste stedelijke uitvalsbases; boten geven toegang tot specifieke rivier- en parkroutes. Bevestig vóór vertrek ophaalpunten, bagageafspraken en verdere aansluitingen. Afstanden alleen beschrijven niet de tijd of omstandigheden van een reis.
De provincie heeft niet overal hetzelfde seizoenspatroon. BMKG verdeelt Centraal-Kalimantan in klimaatzones en publiceert seizoensverwachtingen naast kortetermijnverwachtingen. Regen blijft mogelijk in een drogere periode. Omstandigheden in een noordelijk district mogen niet automatisch op een zuidelijke rivierroute worden geprojecteerd.
Stem de datum op de route af in plaats van op één universele “beste maand” te vertrouwen. Vraag parkpersoneel naar waterstanden, beschikbaarheid van routes en actuele beperkingen, en raadpleeg BMKG vóór de reis. Droger weer kan sommige reizen vergemakkelijken, maar langdurige droogte en rook kunnen plannen ook verstoren.
Houd zelfstandig reizen en bezoeken aan beschermde gebieden afzonderlijk. Bevestig vergunningen en bezoekersregels bij het park en praktische afspraken bij de dienstverlener. Behandel kaartmarkeringen als oriëntatie in plaats van navigatie op paden. Houd ruimte voor het weer en veranderingen in toegang; ontmoetingen met wilde dieren en commerciële beschikbaarheid worden hier nooit gegarandeerd.
Swiss-Belhotel Danum in Palangka Raya en Rimba Orangutan Ecolodge op de Sekonyer-route bieden verschillende verblijven: een uitvalsbasis in de stad en een lodge bereikbaar per boot. Vergelijk ligging, voorzieningen en bereikbaarheid via de accommodatieprofielen en officiële websites.
Kies eerst je ervaring en regel daarna je verblijfplaats en benodigde transfers. Deze links verbinden de plekken en praktische informatie die voor deze bestemming zijn gecontroleerd.
Iedere ervaringspagina legt het bezoek ook onafhankelijk van de boekingslinks uit.
Bukit Batu bij Kasongan verbindt een opvallend rotslandschap met de herinnering aan Tjilik Riwut en levende spirituele Kaharingan-tradities. Bezoek het als culturele plek met religieuze betekenis, niet alleen als decor om te klimmen en te fotograferen.
Bukit Tangkiling biedt rotsachtige heuvels en boswandelingen ten noordwesten van Palangka Raya. Kies een toegestane recreatieroute: het omliggende landschap omvat ook een afzonderlijk beschermd natuurreservaat met beperkte toegang.
Istana Kuning verbindt Pangkalan Bun via houten architectuur en historische collecties met het sultanaat Kutaringin. Het paleis biedt een erfgoedstop voor wie de stad ook buiten haar rol als vertrekpunt voor natuurreizen wil leren kennen.
Museum Balanga in Palangka Raya laat Centraal-Kalimantan zien via voorwerpen, materialen en regionale geschiedenis. Het is een zinvolle culturele eerste stop vóór een reis door de provincie, met aandacht voor de gemeenschap waaruit ieder object komt.
Museum Kayu Sampit verbindt de houtgeschiedenis van Kotawaringin Timur met werktuigen, vervoer en alledaagse gebruiksvoorwerpen. Het museum helpt begrijpen hoe bosgrondstoffen dit deel van Centraal-Kalimantan hebben gevormd.
Vaar kort door de rivierbuurten van Pangkalan Bun, bekijk de stad vanaf het water en hoor hoe de Arut plaatselijk leven en geschiedenis met elkaar verbindt.
Combineer een kleine-boottocht bij Kaja Island met enkele dagen op de Kahayan: zwartwaterlandschap, dorpsambachten en Dayak-gastvrijheid, met een eigen hut als basis.
Bekijk met een lokale gids vanuit Sei Gohong het rivierlandschap rond Pulau Kaja, terwijl het beschermde orang-oetaneiland buiten het bezoekersgebied blijft.
Dieren observeren in Centraal-Kalimantan kan beginnen met een kleine boot vanaf een steiger aan de stadsrand, maar ook uitgroeien tot meerdere dagen langs een bosrivier. Die keuze bepaalt meer dan je hotel: de manier van kijken, de hoeveelheid wandelen en de tijd in het landschap veranderen mee. Sebangau en Tanjung Puting bieden twee bestaande bezoekersomgevingen met elk een andere toegangspoort. Deze gids helpt kiezen in plaats van wildlife watching als één vaste excursie voor te stellen. Beide zijn interessant als je graag nauwkeurig kijkt, luistert en over habitat leert, naast het zoeken naar zoogdieren. Ook stille momenten horen erbij. Uitleg van een gids en de tijd om de omgeving te begrijpen kunnen minstens zoveel betekenen als één afzonderlijke waarneming.
Museum Balanga is een bruikbaar beginpunt om de menselijke geschiedenis van Centraal-Kalimantan te begrijpen voordat je verder de provincie in reist. De collecties brengen voorwerpen uit het dagelijks leven, sociale tradities en het regionale verleden samen. Daarmee krijgt een stadsbezoek inhoudelijke verdieping, zonder dat je daarvoor op zoek hoeft naar een voorstelling. Vanuit een hotel in Palangka Raya is het museum als kort uitstapje bereikbaar en te combineren met een maaltijd of ander lokaal bezoek. Het past vooral bij reizigers met belangstelling voor gebruiksvoorwerpen en cultuur, gezinnen die graag nauwkeurig kijken en bezoekers die zich voorbereiden op een ontmoeting met een lokale gemeenschap. Vraag waar een voorwerp voor diende en bij welke traditie het hoort. Juist die verschillen zijn waardevol; de gemeenschappen van Borneo vormen niet één enkele cultuur.
Reis over de weg en het water naar de Punggualas-sector van Sebangau, slaap op een eenvoudige bosbasis en verken het veenmoerasbos met lokale gidsen.
Ontdek met lokale begeleiding een erfgoedhuis dat verbonden is met het ontstaan van Sei Gohong en de levende Dayak Ngaju-cultuur.
Leer bij een lokaal honingprogramma nabij Palangka Raya over oogsten, proef de honing en ontdek welke planten de bijen voedsel geven.
Reizen over een rivier kan op Borneo een tocht in een kleine open boot naar veenmoerasbos betekenen, maar ook overnachten op de Sekonyer, een dorpsbezoek aan de Mahakam of natuurvaarten vanuit een lodge in Sabah. Je bekijkt het eiland telkens vanaf het water, terwijl vertrekpunt, comfort, tijdsduur en doel sterk verschillen. Deze gids vergelijkt bestaande riviergebieden uit Discover Borneo, zodat je een ervaring kunt kiezen die bij de rest van je reis past. Een dag vanuit Palangka Raya vraagt een andere voorbereiding dan meerdere nachten rond Tanjung Puting of de Kinabatangan. Begin bij wat je wilt beleven: wandelen in bos, leven langs de rivier, slapen aan boord of dieren observeren. Kies daarna de toegangspoort en bootafspraak. Alleen de riviernaam vertelt zelden wat een uitstapje precies omvat.
Tijdens een klotokreis met overnachting is de Sekonyer zowel reisroute als verblijfplaats. Je vaart tussen beboste oevers, stapt uit voor begeleide bezoeken en keert terug om aan boord te eten en slapen. Dit past bij reizigers die tijd in het landschap willen doorbrengen in plaats van een haastige dierenexcursie.
Vogels observeren in Centraal-Kalimantan begint bij het kiezen van habitat en manier van kijken, niet alleen bij een soortenlijst. Een langzaam varende boot biedt uitzicht op oeverbomen; een veenbospad vraagt luisteren en zoeken tussen dichtere begroeiing. Sebangau en het gebied Sekonyer–Tanjung Puting hebben bestaande bezoekersroutes met verschillende logistiek. Deze gids vergelijkt die keuzes voor beginners, natuurreizigers die extra aandacht aan vogels willen geven en ervaren vogelaars die een passende lokale gids zoeken. De voldoening zit vaak in vertragen: een zitplaats bekijken, roepen volgen en een kansrijk rivierstuk bij ander licht terugzien. Bespreek die observatietijd bij het boeken. Een gewone rondvaart of orang-oetanprogramma kan een ander tempo hebben dan een op vogels gericht bezoek.
Sebangau is een nationaal park met veenmoerasbos in Centraal-Kalimantan. Waterverzadigde organische bodems, bomen en rivierlopen vormen er een samenhangend ecosysteem. Orang-oetans zijn belangrijk voor de natuurwaarde, maar ook veen, bosherstel en kleine organismen verdienen aandacht. Palangka Raya is de praktische basis voor de gedocumenteerde bezoekersroute Kereng Bangkirai–Camp Koran. Die combineert een boottocht met een boswandeling en ontsluit één deel van het veel grotere park, niet alle onderzoeksgebieden. Regel het bezoek met de verantwoordelijke lokale toerismegroep en bevestig de omstandigheden voor vertrek. Een dag in dit landschap is ook zonder primatenwaarneming waardevol.
Tanjung Puting is een nationaal park in westelijk Centraal-Kalimantan. Rivieren geven toegang tot een mozaïek van laaglandbos, moerasbos, heidebos en kustbos. Orang-oetanbescherming is het bekendste verhaal, maar ook neusapen en bijzondere wetlandvegetatie horen erbij. Bezoekers plannen doorgaans via Pangkalan Bun en Kumai en varen vervolgens langs een afgesproken route. Het park is groter dan de bekende bezoekerscorridor: een boeking voor bepaalde plekken opent niet alle onderzoeks- of rehabilitatievoorzieningen. Kies duur, boot en overnachting samen en bevestig de parkreservering voor vertrek. Dit is een begeleide rivier- en boservaring, geen garantie op dieren van dichtbij.
Iskandar Airport (PKN) is een officieel gedocumenteerde toegangspoort per vliegtuig voor het gebied rond Pangkalan Bun.
Tjilik Riwut Airport (PKY) is een officieel gedocumenteerde toegangspoort per vliegtuig voor het gebied rond Palangka Raya.
Wegverbindingen verbinden de steden die als uitvalsbasis dienen, terwijl boottrajecten toegang geven tot specifieke routes over rivieren en door beschermde gebieden.
Huma Betang is een verhoogd langhuistype dat vooral met Ngaju-gemeenschappen in Centraal-Kalimantan wordt verbonden. De langgerekte structuur biedt traditioneel woonruimte aan meerdere families.
Dit houten verblijf in de wijk Raja laat een andere kant van het vorstenhuis van Kutaringin zien, los van het bekendere Istana Kuning.
Ngaju duidt een specifieke taalkundige en culturele gemeenschap in Centraal-Kalimantan aan. Het mag niet worden behandeld als synoniem voor elk Dayak-volk of één cultuur die alle inwoners van de provincie delen.
Tiwah is een begrafenisritueel dat is gedocumenteerd als immaterieel cultureel erfgoed in Centraal-Kalimantan, met Ngaju-gemeenschappen onder zijn culturele hoeders. Het is verbonden met het Kaharingangeloof en de verantwoordelijkheden van families tegenover overleden verwanten.
Cassave geeft Coto Menggala zijn naam en vulling: een kenmerkende soep uit Pangkalan Bun met kip en wisselende garnituren.
Ilat sapi is een zoete snack op basis van meel met een opvallende naam, onderdeel van de tussendoortjes en eetbare souvenirs van Pangkalan Bun.
Juhu singkah uwei brengt jonge, malse rotan naar de rijsttafel van Centraal-Kalimantan. Geurige kruiden, soms vis of vlees en zure groenten geven tegenwicht aan de licht bittere smaak.
Kalumpe, ook karuang genoemd, is een hartig groentegerecht van fijngestampte cassavebladeren uit Centraal-Kalimantan. Geurige kruiden, kleine aubergines en de bijgerechten maken de Dayak-eetcultuur achter beide namen tastbaar.
Specifieke gemeenschapsnamen maken culturele teksten nauwkeuriger en respectvoller dan Dayak als één uniforme identiteit te presenteren.
In Centraal-Kalimantan begint het begrijpen van veenmoerasbos met het water en de bodem onder de bomen.
De geplande provinciehoofdstad is gemakkelijker te begrijpen wanneer haar moderne stichting naast de oudere omgeving aan de Kahayan wordt gelezen.
Regionale ingrediënten en namen onthullen nuttige verbanden tussen voedsel, bosproducten en specifieke culturele contexten zonder een exclusieve oorsprong te bewijzen.
Palangka Raya en de route Pangkalan Bun–Kumai ontsluiten verschillende delen van Centraal-Kalimantan; hun reizen mogen niet tot één standaardparkbezoek worden samengeperst.
Bekerplanten, kikkers, zoetwatervissen en een libel verbreden het natuurverhaal voorbij de bekendste primaten.
De klimvis is een stevige, grofgeschubde zoetwatervis met een extra orgaan om lucht te ademen. Hij gebruikt begroeid water en kan buiten water overleven zolang hij vochtig blijft.
Deze reiger heeft een forse snavel en donkerbruin verenkleed met lange grijsachtige sierveren. Gedocumenteerde gegevens uit Centraal-Kalimantan komen uit Sebangau NLPSF; Sungai Paduran Alam, Sebangau National Park.
Deze veengerelateerde goerami kan lucht ademen en gebruikt een schuimnest voor de voortplanting. Onderzoek naar voeding en voortplanting belicht een minder bekende vis van Borneo’s moerassen.
Een kleine kempvis uit het stroomgebied van de Sebangau bij Palangka Raya, met een groene glans en een sterke binding aan beschaduwd veenmoeraswater.
De Borneose orang-oetan is een mensaap wiens bosleven meebeweegt met het wisselende aanbod van vruchten. Jongen blijven jarenlang afhankelijk van hun moeder. Voedselbomen en veilige routes door het bladerdak verbinden dit bedreigde dier met het hele bosecosysteem.
Deze in bomen levende, overdag actieve mensaap eet vooral fruit.
Een roodbruine, rondkoppige slangenkopvis van zwartwaterveenmoerassen. Channa bankanensis ademt lucht en heeft gevlekte vinnen die hem van een gelijkende bossoort onderscheiden.
Een stevig gebouwde, muilbroedende wilde kempvis uit Zuid- en Centraal-Kalimantan, aangetroffen in onderzoek aan boswateren rond Sebangau.
Iritrotan is een klimpalm met lange uitlopers en meerdere stengels. Zijn oorspronkelijke gebied ligt in de Barito–Kapuas-overstromingsvlakten van Zuid- en Centraal-Kalimantan.
Een telling in Tanjung Puting onderzocht deze makaak langs rivierroutes.
Stenochlaena palustris is een klimvaren met roodachtige jonge en leerachtige volwassen bladeren.
Deze kleine maraboe is een waadvogel met lange poten uit de ooievaarfamilie. Gedocumenteerde gegevens uit Centraal-Kalimantan komen uit Sebangau NLPSF; Sungai Paduran Alam, Sebangau National Park.
Maleise beren zijn behendige klimmers die in bomen kunnen rusten.
Moerasjelutung is een latexproducerende boom van de veengebieden van Sumatra en Borneo. Anders dan veel laaglandhoutbomen past hij bij natte veengrond.
Deze kleine roofvis gaat schuil achter de omtrek van een dood blad en leeft in beken en overstroomd bos. Zijn rustige aanblik verbergt een dieet van kleine vissen en kreeftachtigen.
Ronde, urnvormige bekers hebben smalle deksels. Gedocumenteerde locatie: Sebangau National Park, Habaring Hurung Resort.
Een slanke klimmende bekerplant. Gedocumenteerde locatie: Sebangau National Park, Habaring Hurung Resort.
Een bekerdragende plant uit de familie Nepenthaceae. Gedocumenteerde locatie: Sebangau National Park, Habaring Hurung Resort.
Onderste bekers zijn eivormig; bovenste bekers zijn trechtervormig. Gedocumenteerde locatie: Sebangau National Park, Habaring Hurung Resort.
Het volwassen mannetje van deze libel is roodachtig met grotendeels gekleurde vleugels en heldere toppen. De soort, ook red grasshawk genoemd, is gevonden in het Sebangau-veenmoeraslandschap van Centraal-Kalimantan.
Volwassen mannetjes hebben een veel grotere uitstekende neus dan vrouwtjes.
Een vrijwel doorzichtige dwergvis uit zwartwater bij Pangkalan Bun, met rode baltskleuren en een bijzondere voortplantingsanatomie.
Deze Borneose borstelkop is een zangvogel die endemisch is op het eiland. Gedocumenteerde gegevens uit Centraal-Kalimantan komen uit Sebangau NLPSF.
Deze boomkikker behoort tot de familie Rhacophoridae. Gedocumenteerde gegevens uit Centraal-Kalimantan komen uit Punggualas, Sebangau National Park; Tahawa Village Forest, Centraal-Kalimantan.
Deze kikker uit de familie Ranidae is gedocumenteerd in Punggualas en Tahawa Village Forest. Gedocumenteerde gegevens uit Centraal-Kalimantan komen uit Punggualas, Sebangau National Park; Tahawa Village Forest, Centraal-Kalimantan.
Deze roodachtige zoetwatervis met twee ronde donkere vlekken hoort bij de bijzondere visgemeenschap van Zuidoost-Aziatische veenmoerassen. Borneose waarnemingen verbinden hem met Sebangau, Kapuas en Barito.
Deze langoer, ook rode bladaap genoemd, behoort tot de slankapen.
Een kleine Borneo-goerami uit beschaduwd water in Centraal-Kalimantan, waar vegetatie en ondergedompeld plantenmateriaal beschutting bieden.
Segarotan is een polvormende klimpalm. Dunne stengels klimmen met bladgebonden haken in plaats van jaarlijks dikker te worden als een boomstam.
Onderzoekers vonden deze schildpad in 2019 's nachts in een stroom met veenwater bij Punggualas. Gedocumenteerde gegevens uit Centraal-Kalimantan komen uit Punggualas, Sebangau National Park.
Deze met bos verbonden ooievaar is gedocumenteerd in het veenmoeraslandschap van Sebangau. Gedocumenteerde gegevens uit Centraal-Kalimantan komen uit Sebangau NLPSF; Sungai Paduran Alam, Sebangau National Park.
Deze in bomen levende groefkopadder is gedocumenteerd in Punggualas. Gedocumenteerde gegevens uit Centraal-Kalimantan komen uit Punggualas, Sebangau National Park.
Vooruitstekende lippen geven de zoengoerami zijn naam. Deze luchtademende vis gebruikt langzaam water met veel planten en eet algen en kleine waterorganismen, in plaats van alleen grote dierlijke prooien.
Gebruik haalbare overnachtingsschema’s voor Sabah, Sarawak, Centraal-Kalimantan en Brunei, met aparte reisdagen en reserves.
Kies een regio, neem tijd voor transfers en bouw je reis rond de ervaringen die voor jou het belangrijkst zijn.
Central Kalimantan Provincial Tourism Department · Profil UPT Museum Balanga
BMKG Tjilik Riwut Meteorological Station · Seasonal climate information for Central Kalimantan
BMKG · Central Kalimantan weather forecasts
Directorate General of Civil Aviation, Ministry of Transportation · Iskandar airport profile
Indonesia Ministry of Tourism, JADesta · Desa Wisata Kereng Bangkirai
Indonesia Ministry of Tourism · Pelabuhan Kumai
Indonesia Ministry of Tourism · Pangkalan Bun: Nostalgic Charm
petabahasa.kemendikdasmen.go.id · Ngaju language and community: official regional documentation
www.indonesia.travel · Huma Betang: Ngaju communal architecture: official regional documentation
Central Kalimantan Provincial Government · Juhu singkah uwei: official regional documentation
Central Kalimantan Provincial Government · Kalumpe / Karuang: official regional documentation
Central Kalimantan Provincial Government · Wadi: official regional documentation
Ecolodges Indonesia · Rimba Orangutan Ecolodge
Directorate General KSDAE, Ministry of Forestry · Profil TN Sebangau
Directorate General KSDAE · Pembahasan Revisi Zona Taman Nasional Sebangau
Indonesia Ministry of Tourism, JADesta · Explore Taman Nasional Sebangau
Swiss-Belhotel International · Swiss-Belhotel Danum Palangkaraya official hotel page
Directorate General of Civil Aviation, Ministry of Transportation · Tjilik Riwut airport profile
Indonesia Ministry of Tourism · Central Kalimantan regional guide
Directorate General KSDAE, Ministry of Forestry · Profil TN Tanjung Puting
UNESCO Man and the Biosphere Programme · Tanjung Puting Biosphere Reserve
